VU14 bij voorronde NJK

VU14 was zaterdag 28 april aanwezig bij de voorrondes voor het NJK. Met een complete selectie en aangevuld met Chelsea uit VU16, werd afgereisd naar Den Helder. Helaas was Renske uitgeschakeld met een enkelbreuk, maar wel aanwezig op de bank. Marjon was er zoals altijd bij en Jeffrey coachte samen met mij de wedstrijden.

De eerste tegenstander was Lokomotief. Het was een zware wedstrijd waar een duidelijk krachtsverschil aanwezig was. De meiden hebben keihard gewerkt om een zo goed mogelijke uitslag neer te zetten. De wedstrijd werd verloren met 92 – 24. VU14 was Lokomotief ook al tegengekomen bij het toernooi van Rotterdam basketbal. Daar hadden we moeite om de middellijn over te komen tegen hun press. Het was goed te zien, dat dit probleem al deels was opgelost door onze nieuwe pressbreaker. Het lukte niet altijd om iemand vrij te krijgen, maar wel heel vaak. Het hoogtepunt van de wedstrijd was de enkelbreaker van Sevim op een speelster van Lokomotief. Grapsgewijs had ik op een training gezegd dat als je met een goede dribbel een tegenstander op haar billen kreeg, dat ik op een Mac Donalds zou trakteren. En dus was er ondanks een achterstand reden voor een klein feestje.

De tweede wedstrijd speelden we tegen Dozy Den Helder, de kampioen van 2017. Deze meiden waren een stuk minder sportief. Er werd erg fysiek gespeeld door deze veel grotere meiden. Er werden ellebogen uitgedeeld, er werden vervelende dingen gezegd, er werd geduwd en getrokken. Zij hadden een andere tactiek wat pressen betreft en hadden een bredere bank dan Lokomotief. Onze pressbreaker werkte minder goed, maar daarnaast hadden we ook meer last van het keiharde spel van Den Helder. De scheidsrechter liet helaas erg veel toe. De wedstrijd werd verloren met 6 – 90. Er waren wel wat lichtpunten in de vorm van het karakteristieke harde werken van VU14 van Juventus. We gaven nooit op. En door individueel wat aandachtspunten mee te geven zag je ook op dat gebied verbeteringen.

 

De laatste wedstrijd was de koek op. Conditioneel konden we niet meer meekomen. Er waren inmiddels ook wat pijntjes. In het begin leek het erop dat ook Orca’s ons op flinke achterstand ging zetten, ondanks dat dit niet zo’n goede ploeg was. Maar ook zij speelden erg fysiek. Veel geduw en getrek. Verdedigend werd door Orca’s veel opgevangen door een bodycheck en met handen. Het werd veelal toegelaten door de twee minst goede scheidsrechters die we die dag hebben gehad. Even zetten de dames van Juventus nog aan en waren we de betere ploeg. Van een grote achterstand wisten we in het eerste kwart de achterstand nog tot een paar punten te brengen. Maar dat hielden we als ploeg niet vol. In het tweede kwart werden nog maar enkele punten gemaakt. De kracht om vol te verdedigen was er niet meer. Na de rust werd er vooral gelet op heel weer naar huis komen. De meiden waren op en dus werd er flink doorgewisseld om overbelasting te voorkomen. Ik geloof niet dat er nog gescoord werd in de tweede helft. Uiteindelijk werd deze wedstrijd dus ook dik verloren met 55 – 19. Jammer dat we deze tegenstanders niet hadden toen we nog vers waren. Dan hadden we meer tegenstand kunnen bieden.

                                                                      Meiden vieren de enkelbreaker

We kregen een medaille als aandenken en kregen een eervolle vermelding bij de prijsuitreiking. Het was opgevallen dat we bleven werken tegen Lokomotief en Den Helder en onze koppies niet lieten hangen. We hebben veel plezier gehad en veel geleerd. Het was ook best zwaar en ik vermoed dat er wel wat spierpijn al zijn vandaag. We sloten af bij de Mac Donalds waar de meiden nog gezellig bij elkaar als groep hebben zitten kletsen en hebben gelachen.

Het was een mooie geslaagde dag.